| Profil de THITIRAT+++Miss DoctorCAT+++PhotosBlogListes | Aide |
|
|
+++Miss DoctorCAT+++Love me love my cats! 3 décembre เบื่อ อีกแล้วปีนี้งานไม่ค่อยดีเลย
ทำอะไรก็ไม่สำเร็จ
ไม่ได้เรื่องซักอย่าง
ไม่รู้ว่ามันจะเป็นเพราะแบบนี้หรือป่าวที่ทำให้เบื่อๆ
เบื่อตัวเองที่ไม่ได้เรื่อง
วันก่อนไปกินข้าวกะโขง
คุณเพื่อนดูดีขึ้น สมเป็นนักเรียนอังกฤษเชียว
อยากไปเรียนต่อบ้าง
อยากเรียนแบบเรียนจริงจัง
ไม่ใช่เรียนไปทำงานไป
ไม่ใช่แบบเรียนเสาร์ อาทิตย์ หรือเรียนภาคค่ำ
ถ้าทำงานครบ 5 ปีแล้ว ลาออก จะดีไหมนะ
คิดเรื่องนี้มานานมากแล้ว
ปีหน้าคงเป็นอะไรที่จะคิดอย่างจริงจังซะที
เจ้านายมาได้ยินคงให้ Attitude ติดลบ
จะเก็บเงิน เก็บทอง
เพราะอาจจะอดมื้อกินมื้อ
ดี จะได้ผอมลงบ้าง
อ้วนจะตายอยู๋แล้ว
เรื่องสอบทุน
คงแก่เกินไปแล้ว
อยากไปเที่ยวจัง
เหนื่อย....จัง
เฮ้อ!
2 juillet Where is my inspiration?ทำงานไม่ทัน
เพราะเวลาไม่พอ
เวลา หนอ เวลา
เราไม่มีเวลา เวลาไม่มี เวลาไม่พอ
เราชอบคืดว่า เราไม่มีเวลา
แต่ที่จริงต้องบอกว่า
เราชอบอ้างว่า เราไม่มีเวลา
จะถูกต้องมากกว่า
ทั้งๆ ที่ในหนึ่งวัน
เราก็จะมีเวลาเท่ากับคนอื่นๆ คือ 24 ชั่วโมง
แต่บางที เราก็ปล่อยให้มันผ่านไปอย่างไร้ค่า
เพราะ อะไรรู้ไหม
สำหรับฉัน ฉันคิดว่า
เพราะ เราขาดแรงบันดาลใจ
เลยไม่รีบทำในสิ่งที่ควรทำ
แต่จะทำเพราะมันใกล้ถึงกำหนด
อย่างเช่น ต้องทำเพราะใกล้ที่จะต้องส่งงาน
ต้องทำเพราะไม่ทำไม่ได้
ต้องทำเพราะไม่มีใครทำแล้ว
ช่วงนี้เป็นบ่อยมาก-มาก
มากถึงขนาดกลัวตัวเอง
ว่าทำไมถึงเป็นไปได้ขนาดนี้
การมีความรับผิดชอบต่ำลงมาก
จนน่าใจหาย จนกลัวตัวเอง
มันเป็นการขึ้เกียจแบบไม่มีเหตุผล
หรืออาจจะเพราะเหตุผลที่มีอยู่ลึกๆ ก็คือ
เรากำลังทำ ในสิ่งที่ไม่อยากทำ
ไม่ได้รักในสิ่งที่กำลังทำ
ฉันควรทำยังไงดี
ในเมื่อตอนนี้ ฉันเหนื่อย เบื่อหน่าย
และบางครั้งก็ท้อแท้ อ่อนแอ จนเหลือกำลัง
ฉันควรจะไปหาแรงบันดาลใจ จากที่ไหนดี
Where is my inspiration?
6 avril ความสำเร็จก้าวแรก . . .วันนี้เป็นวันที่น่ายินดีเป็นพิเศษ
เพราะนุ่มนิ่ม น้องสาวสุดที่รัก ได้งานทำแล้วจ้า . . .
พ่อ กะ แม่ดีใจกันยกใหญ่
เราก็ดีใจ น้องก็ดีใจ
ลองย้อนกลับไปนึกถึงตอนที่เราได้งานครั้งแรก
ดีใจสุด สุด . . .
เรียนจบ . . .ถือเป็นบันไดขึ้นที่หนึ่ง
ได้งานทำ. . .ถือเป็นก้าวที่สองในชีวิต
ได้งานไม่ใช่โชคดี หรือโชคช่วย
แต่มันคือการเสนอตัว แล้วได้โอกาสนั้นมา . . .
บทพิสูจน์ ขั้นต่อไปก็คือ จะทำงานที่ได้รับมอบหมายได้ดีแค่ไหน
อันนี้ต่างหาก คือก้าวสำคัญที่จะต้องตั้งใจทำให้ดี
เราเชื่อว่าน้องเราทำได้ และน่าจะทำได้ดีมากๆ
ไม่ได้สอนน้องเลย ว่าเรื่องการสัมภาษณ์ให้ได้งาน ต้องทำอย่างไร
แต่จะว่าไป นุ่มนิ่มก็เป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก
เค้าจะมีคำตอบสัมภาษณ์ที่เราฟังแล้ว
เออ เข้าท่าดีเหมือนกัน . . .
สิ่งที่สำคัญที่สุดในการทำงาน คือเรื่องทัศนคติ
ถ้าทัศนคติ ต่องาน ต่อเพื่อนร่วมงาน หรือเจ้านายไม่ดีแล้ว
พึงระลึกไว้ว่า คนเราไม่เหมือนกัน
ยอมรับในสิ่งที่เค้าเป็น
พยายามทำความเข้าใจ
อย่าเอาตัวเราเป็นศูนย์กลาง
เพราะถ้าไม่เช่นนั้น
ทุกอย่างที่แย่ มันจะตกอยู่ที่เรา
เอาใจช่วย ขอให้ทำงานอย่างมีความสุข
หวังว่าวันหนึ่งนุ่มนิ่ม จะได้เข้ามาอ่านมัน
ไม่บอกตรงๆ หรอกนะ มันเขิน อิอิ
จาก พี่สาวแสนสวย, พี่ขวัญเองจ้า 30 mars ครั้งแรกในรอบปีนี้!หายไปเลยยยยย หายไปจริงๆ ไม่ได้ up blog มานานแรมปี
วันนี้ ฤกษ์งามยามดี เอาซะหน่อย ที่จริงการเขียนอะไรใน blog
มันคงจะช่วยให้เราได้ลำดับความคิดว่าทำอะไรไปบ้างในช่วงเวลานั้น นี้ โน้น ...
ไม่น่าเชื่อว่า เวลาผ่านไปเร็ว น่าใจหาย ...
ทำงานมา 3 ปีเต็มแล้ว ชีวิตก็ยังเหมือนเดิม งานเปลี่ยนไป ยากขึ้น ท้าทายขึ้น
เพื่อนฝูงรอบตัว หายไปบ้าง เข้ามาใหม่บ้าง วนเวียนไปมา ให้ทุกคนผ่านมา แต่จะไม่ผ่านไป
ทำมิตรภาพหล่นหายไปมากแล้ว จะพยายามรักษาไว้ให้ดี ดี ...
อะไร ๆ ที่หล่นหาย เอากลับมาปัดฝุ่นใหม่ มันไม่มีคำว่าสายอยู่แล้ว
ให้ วันนี้เป็นวันแรกในรอบปีนี้ก็แล้วกัน เนอะ ^_^
6 novembre ความตาย ไม่น่ากลัวอย่างที่คิด!มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับคนใกล้ตัวเราสองคน
ในเวลาใกล้เคียงกัน
เมื่อวานก่อนตอนกินเลี้ยงที่บริษัท คุณพ่อพี่ที่บริษัทเสียชีวิตกะทันหัน
คือ อยู่ๆ ท่านก็หลับไป . . แต่ได้ข่าวว่า คุณพ่อพี่จินป่วยมานานแล้ว
เป็นอัมพาต นอนอยู่บนเตียงมาซักเกือบครึ่งปีเห็นจะได้
พี่จินต้องกลับไปทันที . . .ไม่ได้ดูใจพ่อ ไม่รู้ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง
พรุ่งนี้จะไปงานสวดตอนเย็น ขอให้พี่จินเข้มแข็งนะ แล้วทุกอย่างก้อจะผ่านไปได้ด้วยดี
. . . .
ความตายเป็นเรื่องใกล้ตัว จะเกิดกับเราเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
. . .
อีกเรื่อง . . .
ปลายเดือนที่แล้ว เราก็ขึ้นเชียงใหม่ เพื่อไปงานศพของแม่เพื่อนสนิท
แม่ จากไปค่อนข้างกะทันหัน แต่ก็ดูไม่เจ็บปวดและทรมาน
แต่การจากไปของแม่ ก็ทำให้เราอดเป็นห่วง เพื่อนเราไม่ได้
เพื่อนสนิทคนนั้น ก็คือ เนย
เนยเป็นเพื่อนที่มีน้ำใจมาก เป็นเพื่อนของหนุ่ยอีกที
เราก็เลยได้เป็นเพื่อนเนยอีกที
รู้จักเนยมาตั้งแต่ปีหนึ่ง ตั้งแต่สมัยที่ยังคบกับหนุ่ย เนย เป็นเพื่อนสนิทของหนุ่ย
สนิทแบบ ถ้าตอนนั้นหนุ่ยไม่มีเรา เนยกะหนุ่ยก็คงไม่ใช่แค่เพื่อนสนิท
อันนี้ เรากะเนยมาคุยกันตอนหลัง ก็เลยได้ความตามประการล่ะฉะนี้ . . .
พอรู้ว่า คุณแม่เสีย ก็รู้สึกใจหายมาก แล้วก็ห่วงเนยมาก
รูแต่ว่าถ้าอยู่ในสถานะเดียวกะเนย เราคงแย่เอามากๆๆ
ขึ้นเชียงใหม่ทีไร ก็ต้องติดต่อไปที่เนยตลอด ไปนอนกะคุณแม่ สองสามครั้งแล้ว
คุณแม่เป็นผู้หญิงแกร่ง ผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก
เป็นทั้งพ่อและแม่ให้เนย เป็นเสาหลักของเนย
ที่รู้เนยมีแค่คุณแม่คนเดียว ถ้าไม่นับหนูต๊ะ เด็กน้อยที่เป็นดวงใจของเนย
แล้วก็ไอซ์ คนรักใหม่ของเนย ที่ตอนแรกเราก็ไม่รู้ว่าจะจริงจังกันแค่ไหน
แต่เท่าที่รู้สึกได้ สองคนก็ดูแลกันดี ดูจริงใจ แล้วก็เอาใจใส่กันดี
ตั้งใจว่า ยังไงก็จะขึ้นไปเชียงใหม่ให้ได้ เพราะรู้สึกว่าเนย ไม่มีใคร
แต่พอไปถึงที่งานคุณแม่ ก็ยังอุ่นใจนะ ที่เห็นญาติๆ เนยมากันเยอะ
อยู่ช่วยเท่าที่ช่วยได้ แต่ก็ไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไหร่
เนยเข้มแข็งมาก เนยไม่ร้องไห้ เพราะไม่อยากให้คุณแม่เป็นห่วง
เนยบอกว่า เริ่มทำใจได้แล้ว ตอนนี้มีแค่ความรู้สึกคิดถึงคุณแม่
เนยบอกว่าหลายๆ คนเตือนว่า อย่าใจร้อน อย่าวู่วาม ต้องเป็นหลักพึ่งตัวเองให้ได้
รวมทั้งต้องเป็นหลักให้ต๊ะด้วย เราเชื่อว่าเนยทำได้
เนยเก่งและแกร่งแบบนี้เสมอๆ
เนย กะ ไอซ์ . . .
ไอซ์ น่ารักนะ เป็นคนที่อ่อนโยนมาก เท่าที่สัมผัสได้
ถือว่าโชคดีที่เนยยังมีไอซ์คอยดูแล เอาใจช่วยทั้งสองคนนะ
ประคับประคองกันไปดีๆ นะเนย เราเอาใจช่วย
คนเราทุกคน หนีความตายไม่พ้น
อยู่ที่ใครจะเจอก่อนกัน
คนที่ตายไม่ใช่คนที่เจ็บปวด
แต่คนที่อยู่ต่างหาก จะต้องเลือก
ว่า จะอยู่อยากเจ็บปวด
หรือ จะอยู่มีความสุข . . .
สติ จะช่วยเราได้
เราเอาใจช่วยให้เนยผ่านตรงนี้ไปให้ได้นะ
เพราะ . . . ความตายไม่น่ากลัวอย่างที่คิด
ตราบเท่าที่เรารู้ทัน และยอมที่เผชิญความจริงกับมัน !
5 novembre เปลี่ยนแปลงชาติกว่าแล้วที่ไม่ได้ up blog !
วันนี้เอาซะหน่อย
มีน้องที่บริษัท จะลาออก อีกแล้ว
น้องคนนี้เก่ง สงสารเจ้านาย สงสารบริษัท
แล้วก็เสียดายน้องเค้าด้วย
แต่อย่างว่านะ คนเรามีแนวทางการดำเนินชีวิตที่ไม่เหมือนกัน
บางคนถ้าคนพบตัวเองแล้วว่า งานที่ทำอยู่มันไม่ใช่
ก็ไม่แปลกที่จะเปลี่ยน . . .
ใกล้สิ้นปีเนี่ย มีเรื่องให้เหนื่อยทุกทีเลย
เดือนนี้ เพื่อนสนิท จะแต่งงาน
คือ เพื่อนสนิท จริงๆ ไม่ใช่แบบในหนังนะ
ต้องเป็นพิธีกรด้วย
ต้องสวย ต้องดูดี
อันนี้ไม่ใช่อยากนะ
แต่เป็นการให้เกียรติงาน และก็เพื่อนเราด้วย
ตัดชุดไปครึ่งหมื่น --'
เดือนนี้ จนไปเลยตู แต่ก้ถือว่าทำเพื่อเพื่อนรัก ของเรา
คบกันมาก็จะสิบปีแล้วนี่นา
ช่วงนี้เพื่อนฝูงมีความรัก และก็เป็นความรักแบบจริงจังซะด้วย
อาจจะเป็นเพราะวัยวุฒิ มันถึงแล้ว ปีนี้แต่งไปหนึ่งคน
ปีหน้ามีแววอีกหนึ่งคน ปีโน้นก็มีทีท่าว่าจะแต่งอีกอย่างน้อยสองคน
ข้าพเจ้าจะมีโอกาสบ้างไหมเนี่ย ...
หรือบางทีอาจจะต้องพยายามให้มากกว่านี้
หมายถึง พยายามเปิดใจ รับใครๆ มากกว่านี้
หรือบางทีอยู่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน
ว่าไหม ... 11 septembre คนเรามีวิธีบำบัดความทุกข์ไม่เหมือนกันช่วงนี้ เพื่อนฉันหลายคนมีความทุกข์
แน่นอนว่า ความทุกข์นั้น มาจากความรัก
ฉันเองก็เป็นหนึ่งในคนที่ความรักทำให้เป็นทุกข์
เพื่อนฉันถามฉันว่า ทำไมทำใจได้เร็ว
ฉันตอบกลับไปว่า
ฉันไม่ได้ลืมได้
ฉันแค่พยายามทำใจให้ได้
และพยายามหาความรื่นรมณ์ให้กับชีวิต
คนเรามีวิธีบำบัดความทุกข์ไม่เหมือนกัน
หากเรายิ่งจมอยู่กับความทุกข์
หรือจมอยู่กับอดีตที่แก้ไขไม่ได้
มันไม่มีประโยชน์
มีแต่ทำให้เราอ่อนแอ
และแย่ลงไปทุกวันๆ
ไม่ได้พยายามที่จะลืม
แต่ต้องพยายามที่จะอยู่กับอดีตให้ได้
แม้ว่าจะเป็นอดีตที่ปวดร้าวแค่ไหนก็ตาม
เราทุกข์ใจได้ เราเสียใจได้
แต่อย่าให้ความทุกข์ หรือความเสียใจ
มาทำร้ายเราให้จมอยู่กับมัน
อย่าจมอยู่กับอดีต
มันผ่านไปแล้ว ก็ให้มันผ่านไป
ทำวันข้างหน้าให้ดี
พยายามให้ดีกว่าวันเก่าๆ
มันเป็นคำปลอบประโลมใจพื้นฐาน
ที่เรามักจะใช้จะปลอบคนอื่น
แต่หากจะเก็บมันมาเพื่อปลอบใจตัวเองบ้าง...จะเป็นไรไป
|
||||||
|
|